Archiwum: ‘Recenzje’
Dziwna sprawa z tym Jarosławem Iwaszkiewiczem. Czytam bowiem drugi tom “Dzienników” (Czytelnik, 2010) i, przyznać muszę, mam wiele z tym problemów. Pierwszy problem to waga tych “Dzienników”.
Lektura tomu pierwszego była jakaś lżejsza. Fakt: trochę to był inny czas w życiu poety, ale też poeta był niejako znośniejszy.
Wziąć? Nie wziąć? Trzy razy odkładałam książkę na miejsce zanim zdecydowałam się ją wypożyczyć. Pewnie w ogóle nie wzięłabym jej pod uwagę, gdybym w porę dostrzegła napis ukryty pod tytułem – “Zaskakujący romans”. Napis ten odkryłam będąc w połowie książki…
O Anne Rivers Siddons przypomniałam sobie przy okazji wyzwania południowego. Kiedyś czytałam jedną czy dwie książki tej autorki i zapamiętałam je jako całkiem przyjemne, odprężające lektury. “Uciekłam na wyspę” skusiło mnie więc w bibliotece, zwłaszcza, że mam słabość do wysp i chętnie sięgam po “wyspiarskie” książki. W wyspach jest jakaś magia – izolacja od świata [...]
Grawitacja. Prawo powszechne jak śmierć i narodziny. Niby oczywiste,niechybne, wszystkim pospolite , jak zauważył staropolski wierszopis. Ale w chwili, gdy bohaterowi tekstów Majera przychodzi w nich współuczestniczyć, przyobleka się ono w konkret, w detal, w twarde fakty. Wówczas nie sprawdzają się zwykłe scenariusze zachowań, formuły języka.
23 000 to ostatnia część trylogii Władimira Sorokina o tajemniczej sekcie Promieni Światłości. Tytułowa liczba oznacza ilość braci i sióstr Światłości Pierwotnej, wegetujących w ludzkich ciałach, które nie są świadome swojej prawdziwej tożsamości. Żeby zostali uświadomieni swojego pochodzenia i drzemiącej w nich wielkiej mocy, trzeba obudzić ich serca. Kiedy wszystkie serca zostaną obudzone, będzie można [...]
Drugą część cyklu o Sookie Stackhouse czyta się o wiele lepiej niż pierwszą , a mają na to wpływ dwie kwestie – lepsza jakość tłumaczenia i poprawa stylu samej autorki, chociaż wciąż brakuje mu wiele do dobrego poziomu, ale jako poprawa humoru sprawdza się doskonale. Tak jak w poprzedniej części, i tutaj Harris nie szczędzi [...]
Janek skazany na wakacje z ojcem ląduje w nudnym Kazmierzu nad Wisłą. Dużo bardziej wolałby pojechać z kumplami na obóz piłkarski. Niestety jego świadectwo pozostawia dużo do życzeń i mama zorganizowała mu wartościowe wakacje. W Kazmierzu poznaje syna właścicielki pensjonatu, w którym zamieszkał z ojcem. Kuba to typ kujona, wilebiciel zagadek matematycznych, czytujący Euklidesa do [...]
Zanim usiadłam do pisania o tej książce, chciałam najpierw sprawdzić, co o niej uważała Eliza Szybowicz z „Krytyki Politycznej”, by napisać coś zupełnie na odwrót, ale w porę się opamiętałam, bo przecież wiem, że „Gnój” i tak polecę. Strach się bać, do jakiego niepotrzebnego zgnojenia doprowadziłaby mnie moja przekora, gdyby przez przypadek nasze opinie okazały [...]
Fabuła Źródła Mamerkusa jest skonstruowana według prostego schematu. Szlachcic o nieznanym imieniu, którego obłożono ekskomuniką, wyrusza na krucjatę do Ziemi Świętej, żeby odpokutować za swoje grzechy. Podczas wyprawy spotyka różne, niezwykle oryginalne indywidua, których dzieje stają się pretekstem do przedstawienia różnych, często jakże groteskowych, życiowych postaw i wierzeń ludzi średniowiecza. =”1″ />
Brudny, pozornie odstręczający i jednocześnie barwny bohater? Był już taki w polskiej literaturze? Pewnie, że był i choć miał problemy nieco inne niż bohater Opłockiego, potrafił barwnie o świecie opowiadać. Słodki Śmieć z „Zielonego księżyca” jest tak samo odpychający jak Bombel Mirosława Nahacza, ale w enigmatycznym P. nie ma ani odrobiny [...]