>>O Boże!>Co się stało? Dręczyły cię koszmary?>Boże, i to jakie! – westchnęła, przykładając dłoń do serca. – Wyobraź sobie… Siedzę w pokoju… i nagle ktoś puka do okna. Nie mam odwagi otworzyć, staję obok i wyglądam zza firanki.